کلاهبرداری ثبتی و شرایط وقوع آن

کلاهبرداری ثبتی

کلاهبرداری ثبتی

کلاهبرداری ثبتی و معامله معارض و یا انتقال مال در واقعه‌ای که به عنوان جرم معمولاً در نظر گرفته می‌شود، از جرایمی است که برای احراز و اثبات آن نیاز به شرایط خاصی ندارد. این معناست که در بسیاری از موارد، برای اثبات کلاهبرداری در این زمینه، نیاز به احراز سوء نیت خاص یا شرایط خاصی نیست و می‌توان با ارائه دلایل و شواهد مناسب به رسوایی اعمال کلاهبرداری پی برد.

 

در مقابل، در جرم کلاهبرداری در معنای خاص، نیاز به احراز شرایط خاصی می‌باشد. این شرایط معمولاً شامل عناصری مانند نیت تبانی، ترفند یا فریب، ارتکاب جرم با هدف گرفتن مال یا دارایی از دیگران، و اقدام به انجام عملیت‌های مخادعه‌آمیز و یا مکرر با هدف کلاهبرداری می‌شوند.

 

بنابراین، کلاهبرداری ثبتی و معامله معارض نیازمند احراز شرایط خاصی نیست و می‌توان با بررسی دقیق موقعیت و شواهد مرتبط به رسوایی این جرم پی برد، در حالی که کلاهبرداری در معنای خاص نیازمند احراز عناصر و شرایط خاصی برای اثبات آن است.

 

تعریف جرم ثبتی

جرم ثبتی به اعمال مجرمانه اشاره دارد که در ارتباط با اسناد و املاک و انجام معاملات مرتبط با آنها توسط مستخدمین سازمان ثبت اسناد و املاک، اعضای سازمان ثبت اسناد و املاک، صاحبان دفاتر اسناد رسمی و اشخاص دیگر انجام می‌شود. ویژگی اصلی جرم ثبتی این است که این اعمال مجرمانه به طور مستقیم با ثبت رسمی اسناد و املاک در سازمان ثبت اسناد و املاک وارد ارتباط می‌شوند. این نوع جرم ممکن است شامل اقداماتی مانند تزویر اسناد، سوء استفاده از موقعیت و اختیارات مسئولین ثبت اسناد و املاک، تقلب در معاملات مرتبط با املاک و اسناد، یا سایر فعالیت‌های مشابه باشد که به نقض قوانین ثبتی منجر می‌شود.

 

موارد جرم ثبتی معمولاً تحت قوانین و مقررات مرتبط با ثبت اسناد و املاک تعریف و پیگیری می‌شوند و تهدید به نقض نظام ثبت و املاک رسمی است. این جرایم ممکن است با مجازات‌های مختلفی همراه باشند، از جمله جرایمی که به تزویر اسناد، خلافی‌های مالیاتی، یا سوء استفاده از منافع عمومی مرتبط با املاک و اسناد می‌پردازند.

 

کلاهبرداری ثبتی

کلاهبرداری ثبتی به معنای توسل به روش‌ها و اسناد متقلبانه در زمینه ثبت امور و معاملات مرتبط با املاک و مالکیت است. این نوع جرم باعث گرفتن مال یا اموال دیگری می‌شود و در کشورهای مختلف به عنوان یک جرم عمومی و عمدی شناخته می‌شود.

 

مثال‌هایی از کلاهبرداری ثبتی شامل تزویر اسناد مالکیت، سوء استفاده از اطلاعات مرتبط با املاک و مالکیت، تقلب در معاملات املاک و امور ثبتی، ارائه اطلاعات نادرست یا متقلب به سازمان‌ها و ادارات ثبتی، و سایر فعالیت‌هایی هستند که ممکن است در کلاهبرداری ثبتی دخیل باشند.

 

در بسیاری از کشورها، این نوع جرائم با مجازات‌های سنگینی همراه است، زیرا به نقض مالکیت و اموال دیگران و تخلف از قوانین ثبت و امور مالکیتی ارتباط دارد. افرادی که به کلاهبرداری ثبتی متهم می‌شوند، ممکن است تحت پیگرد قانونی قرار گیرند و مسئولیت‌های حقوقی و مالی برای جبران خسارت‌های وارد شده به قربانیان این جرم را داشته باشند.

 

عناصر تشکیل ­دهنده جرم کلاهبرداری ثبتی

عناصر تشکیل دهنده جرم کلاهبرداری ثبتی عبارتند از:

 

  • استفاده از وسایل متقلبانه: جرم کلاهبرداری ثبتی شامل استفاده از وسایل و روش‌های متقلبانه در فرآیند ثبت اسناد و معاملات مرتبط با املاک و مالکیت است. این وسایل متقلبانه ممکن است شامل تزویر اسناد، سوء استفاده از اطلاعات نادرست یا تقلب در معاملات باشد.
  • فریب خوردن قربانی جرم: جرم کلاهبرداری ثبتی نیاز به فریب خوردن قربانی دارد. این به معنای انگیزه قربانی به انجام عملی خاص و یا تسلیم اطلاعات و مالکیت خود به کلاهبردار توسط فریب‌ها و تلاش‌های متقلبانه کلاهبردار است.
  • عدم مالکیت کلاهبردار بر مال گرفته شده: جرم کلاهبرداری ثبتی شامل مالکیت نادرست و غیرقانونی کلاهبردار بر مال گرفته شده است. به عبارت دیگر، کلاهبردار به نحوی سعی می‌کند مالکیت یا کنترل بر اسناد، املاک، یا دارایی‌های قربانی را به دست آورد که قانوناً به او تعلق ندارد.

 

این عناصر اساسی تشکیل‌دهنده جرم کلاهبرداری ثبتی هستند و برای اثبات این جرم، باید اثبات شود که همه این عناصر در واقعه مورد نظر حضور داشته‌اند.

 

انواع کلاهبرداری ثبتی

  1. کلاهبرداری در امور ثبتی: در این نوع کلاهبرداری، افراد تلاش می‌کنند اسناد و معاملات مرتبط با ثبت اموال و مالکیت را به نحوی تقلبی و متقلبانه تغییر دهند یا جعل کنند. این افراد ممکن است از وسایل متقلبانه برای تزویر اسناد یا انجام تعاملات متقلبانه استفاده کنند تا مالکیت یا امتیازات مالکیت را به نفع خود تغییر دهند.
  2. کلاهبرداری در معامله معارض: در این نوع کلاهبرداری، افراد تلاش می‌کنند با استفاده از معاملات متقلبانه و تزویر در معاملات، دارایی‌ها یا اموال دیگران را به صورت نادرست و غیرقانونی به دست آورند. این معاملات ممکن است به نحوی طراحی شوند که قربانیان فریب بخورند و دارایی‌های خود را از دست دهند.

 

در هر دو نوع کلاهبرداری ثبتی، تلاش برای به دست آوردن مالکیت یا امتیازات مالکیت به صورت نادرست و غیرقانونی انجام می‌شود و قربانیان به نحوی فریب خورده و تضرر می‌بینند. این اقدامات جزء جرائم علیه اموال و مالکیت محسوب می‌شوند و قانوناً مجازات‌پذیر هستند.

 

کلاهبرداری ثبتی از طریق انتقال مال غیر

کلاهبرداری ثبتی از طریق انتقال مال غیر به صورتی رخ می‌دهد که شخصی به علم دارد که مالکیت مال به شخص دیگری تعلق دارد، اما با قصد قبلی و با سوء نیت مال را به شخص دیگری منتقل می‌کند یا اجاره می‌دهد. این نوع کلاهبرداری معمولاً در معاملات مرتبط با املاک و مالکیت به وقوع می‌پیوندد.

 

برای مثال، اگر فردی که مالکیت یک خانه به شخص دیگری تعلق دارد، با قصد قبلی و با سوء نیت این خانه را به یک شخص دیگر بفروشد و اینکار را انجام دهد، این تصرف به عنوان کلاهبرداری ثبتی از طریق انتقال مال غیر محسوب می‌شود.

 

قوانین ایران در این خصوص تصریح می‌کنند که اگر مالک از وقوع معامله مطلع شده و تا یک ماه پس از آگاهی از این موضوع اظهاریه از مالکیت خود را به گیرنده ارائه ندهد، معاون جرم محسوب می‌شود. همچنین دفاتر اداری مختلف نیز مکلف به رسید دادن اظهاریه مالک به طرف هستند.

 

به طور کلی، کلاهبرداری ثبتی از طریق انتقال مال غیر به عنوان یک جرم جدی در قوانین ایران تلقی می‌شود و افرادی که در این نوع کلاهبرداری شرکت می‌کنند، ممکن است مجازات‌های سنگینی را تحت قانون بپذیرند.

 

معامله معارض

معامله معارض به شکلی رخ می‌دهد که یک فرد یک ملک را به دو یا بیشتر اشخاص معامله کرده یا اجاره داده و سپس به صورت فضولی همان ملک را به شخص دیگری معامله یا اجاره دهد. این معامله معارض ممکن است بدون داشتن هیچ گونه سمت مالکیت در ملک صورت گیرد. اما در حالتی که شخص در زمان مالکیت عین و منفعت ملک را به اجاره واگذار کند و سپس اقدام به فروش آن کند، این معامله معارض نخواهد بود و جرمی محسوب نمی‌شود.

 

بر اساس ماده 498 قانون مدنی، اگر مستاجر عینی را به دیگری منتقل کند، اجاره باقی می‌ماند مگر اینکه موجر حق فسخ در صورت نقل را برای خود تعیین کرده باشد. این مفهوم نشان می‌دهد که در صورتی که شخص در حالت اجاره دادن عینی به کسی باشد و سپس به دلایلی تصمیم به فروش آن کند، این تبدیل به معامله معارض نخواهد بود و به عنوان جرم محسوب نخواهد شد.

 

در اینجا ماده 117 قانون ثبت نیز اشاره دارد که اگر کسی به موجب سند رسمی یا عادی حقی به عین یا منفعت مالکیت اعم از منقول یا غیر منقول به شخص یا اشخاص دهد و بعداً همان مالکیت را به شخص دیگری معامله یا تعهدی معارض کند، ممکن است محکوم به حبس از 3 تا 10 سال شود. این ماده مصوبات قانونی برای جلوگیری از معامله معارض و انتقال مال به شیوه‌های تقلبی تعیین کرده است.

 

کلاهبرداری ثبتی در زمینه معاملات

بر اساس ماده 105 قانون ثبت، جرایم مرتبط با جرم کلاهبرداری در زمینه معاملات به شکل زیر تشریفاتی شناخته می‌شوند:

 

  • اگر کسی تقاضای ثبت ملکی را داشته باشد که قبلاً به دیگری انتقال داده شده است یا با علم به اینکه به نحوی از انحاء قانونی سلب مالکیت از او شده است، تقاضای ثبت کند، این عمل به عنوان کلاهبرداری محسوب می‌شود.
  • اگر فردی در زمان تقاضای ثبت مالکیت مالک بوده ولی در زمان ثبت در دفتر ثبت املاک مالک نبوده و به هر دلیلی سند مالکیت را بگیرد یا سند مالکیت نگیرد ولی پس از اخطار اداره ثبت حاضر برای تصدیق حق طرف نباشد، نیز این عمل به عنوان کلاهبرداری در زمینه معاملات محسوب می‌شود.

 

این مفهوم‌ها در قانون ثبت تعیین شده‌اند تا جلوی معاملات تقلبی و کلاهبرداری در زمینه معاملات را بگیرد و اطمینان حاکمیت مالکیت در معاملات املاک و اموال را تضمین کند.

 

ماده 116 قانون ثبتی در مورد امور ملکی و ثبتی بیان می‌کند:

 

  1. اگر ملکی به رهن یا به یکی از عناوین مذکور در ماده 33 قانون ثبتی انتقال داده شود، راهن یا انتقال دهنده مکلف است حق طرف را در ضمن اظهارنامه خود قید کند.
  2. در صورتی که راهن یا انتقال دهنده به این تکلیف عمل نکند، مرتهن یا انتقال گیرنده می‌تواند تا یک سال از تاریخ انقضای مدت حق استرداد یا رهن، به وسیله اظهارنامه رسمی حق خود را مطالبه کند.
  3. اگر اخطار قبل از انقضای مدت حق استرداد یا رهن انجام شود، راهن یا انتقال دهنده وقتی مجرم است که در صورت بقای ملک به ملکیت او، حق طرف را تا 10 روز پس از ابلاغ اظهارنامه در اداره ثبت تصدیق نکند. و اگر ملک به ملکیت او باقی نباشد، وقتی مجرم محسوب می‌شود که تا 10 روز پس از انقضای مدت حق استرداد یا رهن حق مرتهن یا انتقال گیرنده را تادیه نکند.

 

این مفاد به منظور جلوگیری از کلاهبرداری در امور ملکی و ثبتی تعیین شده‌اند و اهمیت حفظ حقوق مالکیت و معاملات ملکی را تأکید می‌کنند.

 

مصادیق کلاهبرداری ثبتی

تعدادی از مصادیق و مستندات قانونی کلاهبرداری ثبتی که به شرح ذکر شده است، به شرح زیر هستند:

 

  1. جرم کتمان معامله ملکی که تقاضای ثبت آن شده باشد: این موضوع به معنای پنهان نگه داشتن یا نادیده گرفتن تقاضای ثبت ملک توسط فردی که واجد شرایط ثبت ملک نیست و سعی در ثبت ملک به نام شخص دیگری دارد.
  2. تقاضای ثبت خلاف واقع یک ملک: این مصداق وقوع جرم کلاهبرداری ثبتی را نشان می‌دهد که شخصی ادعا می‌کند ملکی به نام خودش واقع شده است در حالی که این ادعا با واقعیت متفاوت است.
  3. ظاهرسازی دروغین مالکیت و تقاضای ثبت ملکی که در امانت شخصی است: این مصداق وقوع کلاهبرداری ثبتی را نشان می‌دهد که شخصی به نام خودش درخواست ثبت ملکی را که در واقعیت به شخص دیگری تعلق دارد، انجام می‌دهد و ادعا می‌کند مالک آن ملک است.
  4. ثبت ملک دیگری از طریق متقلبانه خیانت یا تبانی: در این مصداق، شخصی به نام خودش با استفاده از تقنیت‌های متقلبانه و با همکاری دیگران، سعی در ثبت ملکی به نام شخص دیگر دارد.
  5. ثبت متقلبانه ملک در تصرف غیر: این مصداق وقوع جرم کلاهبرداری ثبتی را نشان می‌دهد که شخصی ملکی را که تصرف غیر شخصی دارد، به نام خودش ثبت می‌کند.
  6. امتناع متقلبانه از قید حق غیر در اظهارنامه ثبتی: این مصداق مربوط به امتناع از اظهار وجود حقوق و امتیازات ثبتی در ملکی است که در واقعیت به شخص دیگری تعلق دارد.
  7. معامله متقلبانه معارض: این مصداق نشان دهنده وقوع کلاهبرداری ثبتی در معاملات معارض می‌باشد، به عبارت دیگر، شخصی به نفع خودش معامله معارضی را انجام می‌دهد با ادعای مالکیت معامله.

 

این مصادیق نمونه‌هایی از وقوع جرم کلاهبرداری ثبتی در زمینه معاملات ملکی و ثبتی را نشان می‌دهند و قانون به منظور پیشگیری از این نوع فعالیت‌های غیرقانونی تدابیر مربوطه را اتخاذ کرده است.

 

مجازات جرم کلاهبرداری ثبتی

ماهیت و مجازات جرم کلاهبرداری ثبتی در قانون ثبت تعریف شده است و متعاقباً مجازات مرتبط با این جرم نیز در این قانون تعیین شده است. در این مورد:

 

  1. مالکیت اموال غیر منقول به وسیله اسناد رسمی تعیین می‌شود: قانون تعیین مالکیت اموال غیر منقول را از طریق سند رسمی مشخص می‌کند. به عبارت دیگر، دولت شخصی را به عنوان مالک اموال غیر منقول می‌شناسد که سند رسمی به نام او باشد.
  2. کلاهبرداری ثبتی در موارد امانت: اگر اشخاصی به عنوان امین ملکی را در اختیار داشته باشند و با سوء استفاده از اختیار و اعتماد مالک نسبت به ملک امانی تقاضای ثبت کنند، این اقدام به عنوان جرم کلاهبرداری ثبتی در نظر گرفته می‌شود.
  3. مجازات در صورت شکایت مالک: اگر مالک اموالی که به عنوان امانی به شخصی سپرده شده است، از وقوع جرم کلاهبرداری ثبتی شکایت کند، متهم به این جرم قابل تعقیب و مجازات می‌شود. مجازات ممکن است شامل حبس و یا جریمه باشد، که توسط مقامات قضائی تعیین می‌شود.

 

در کل، کلاهبرداری ثبتی در قانون ثبت به عنوان یک جرم جدی مورد تشدید توجه قرار گرفته است تا اموال و مالکیت اشخاص را در برابر سوء استفاده‌ها و اقدامات غیرقانونی محافظت کند.

 

تعقیب مرتکب جرم کلاهبرداری ثبتی

تعقیب مرتکب جرم کلاهبرداری ثبتی در قانون ثبت بر اساس ماده 109 به شرح زیر انجام می‌شود:

 

  1. شخصیت متصرف: ابتدا باید اثبات کنید که شخص متهم نسبت به ملکی که در تصرف دیگری بوده، خود را متصرف و مالک آن ملک معرفی کرده است. این ادعا باید با مستندات و شواهد مورد تأیید قرار گیرد.
  2. تقاضای ثبت مالکیت: متهم باید تقاضای ثبت مالکیت بر اساس اعلام متصرفیت خود انجام داده باشد. این تقاضا نیز باید در مراجع مرتبط و دفاتر ثبت به ثبت برسد.
  3. تشخیص کلاهبرداری: اگر مالک واقعی ملک یا کسی که مالکیت ملک به نامش ثبت شده است، ادعا کند که این تقاضا توسط متهم به عنوان مالک واقعی صورت نگرفته و در واقع کلاهبرداری انجام شده است، تشخیص کلاهبرداری توسط مقامات قضائی صورت می‌گیرد.
  4. تعقیب و مجازات: اگر تشخیص کلاهبرداری به اثبات رسیده باشد، متهم مورد تعقیب قرار می‌گیرد. مجازات متهم معمولاً شامل حبس و یا جریمه خواهد بود، که توسط دستگاه قضائی تعیین می‌شود.

 

در مجموع، تعقیب مرتکب جرم کلاهبرداری ثبتی بر اساس ماده 109 قانون ثبت توسط مقامات قضائی انجام می‌شود و اگر کلاهبرداری ثبتی ثابت شود، متهم معمولاً مجازات متناسب با این جرم را تحمل می‌کند.

 

ماده 105 قانون مجازات اسلامی در مورد مرور زمان برای تعقیب جرم‌ها مقرراتی را تعیین می‌کند. بر اساس این ماده، تعقیب جرم‌ها ممکن است فقط در صورتی امکان پذیر باشد که جرم واقع شده مشمول مرور زمان تعقیب نشده باشد. برای این منظور، تاریخ تحقق وقوع جرم باید مشخص باشد.

 

در مورد جرم ثبت ملک غیر، به طور خاص، دادنامه‌ها و حکم‌های صادره توسط شعب دیوان عالی کشور توضیح داده‌اند که تاریخ مبدأ مرور زمان برای این جرم چگونه تعیین می‌شود. به عنوان مثال، دادنامه شماره 7011-8/10/37 شعبه هشتم دیوان عالی کشور تاریخ صدور سند مالکیت را به عنوان تاریخ مبدأ مرور زمان برای جرم ثبت ملک غیر معرفی کرده است. همچنین، حکم شماره 395-30/10/20 شعبه پنجم دیوان عالی کشور تاریخ ثبت ملک در دفتر ثبت املاک را به عنوان تاریخ مبدأ مرور زمان تعیین کرده است.

 

در نتیجه، تاریخ مبدأ مرور زمان برای جرم ثبت ملک غیر ممکن است به صورت یکسان در تمام موارد تعیین شده باشد و ممکن است بسته به توجیهات و حکم‌های دیوان عالی کشور تغییر کند.

 

افرادی که با تنظیم سند رسمی تقاضای ثبت ملک دیگری را کنند و در موقع تقاضا مالک نباشند، بر اساس ماده 105 قانون ثبت اسناد و املاک ممکن است به عنوان کلاهبردار محسوب شوند. به عبارت دیگر، اگر شخصی که درخواست ثبت ملکی را می‌دهد، این ملک را قبلاً به شخص دیگری انتقال داده یا با علم به اینکه به نحوی از او سلب مالکیت شده است، تقاضای ثبت ملک کند، ممکن است به عنوان کلاهبردار شناخته شود.

 

همچنین، در موردی که شخص در موقع تقاضا مالک نباشد اما سند مالکیت را بگیرد و یا سند مالکیت نگیرد اما پس از اخطار اداره ثبت برای تصدیق حق طرف نباشد، نیز ممکن است به عنوان کلاهبردار محسوب شود.

 

مهم است توجه داشت که جهت تحقق جرم ثبت ملک غیر، نباید نسبت به ملک مورد نظر هیچ گونه ثبتی انجام شده باشد. اگر ملکی سابقه ثبت داشته باشد و شخص آن را به دو صورت عادی و رسمی منتقل کند، او ممکن است مشمول جرم ثبت ملک غیر نشود. در این صورت، او ممکن است به عنوان متصرف معامله معارض یا کسی که ملک را به نام خود نداشته و حق مالکیتی نسبت به آن ندارد شناخته شود.

 

قانونگذار به دلیل اعمال غیرقانونی که افراد خاطی در زمینه ثبت املاک انجام می‌دهند، این افراد را مطابق مواد 105 و 106 قانون ثبت ملک غیرمجرم تلقی می‌کند. ماهیت این اعمال غیرقانونی به عنوان جرم کلاهبرداری در ثبت املاک تلقی می‌شود زیرا افراد در این فرآیند با تقلب و سوءاستفاده از حقوق دیگران، حقوقی را که قانوناً به آنها تعلق ندارند، به خود انتقال می‌دهند. از این رو، این اعمال به عنوان کلاهبرداری معتبر شناخته می‌شوند و تحت قوانین و مقررات مخصوص جرمی تعقیب و مجازات می‌شوند.

 

مصادیق ثبت ملک غیر

تعدادی از مصادیق ثبت ملک غیر که می‌تواند به عنوان جرم تلقی شود و به مجازات مناسب مطابق قوانین مربوطه منجر شود عبارتند از:

 

  1. ثبت اسناد نامشخص یا بدون تعیین تکلیف.
  2. ثبت اسناد بدون حضور افراد الزامی.
  3. ثبت سند به نام افرادی که در معامله نقشی نداشته‌اند.
  4. تاریخ‌گذاری سند یا ثبت به صورت غیرقانونی.
  5. تخریب دفاتر ثبت یا بیرون‌آوردن ورق‌ها از دفاتر.
  6. ثبت اسناد انتقالی برای افرادی که مالک نیستند.
  7. ثبت اسناد بدون اطلاع کامل از موقعیت مالکیت.

 

این اعمال غیرقانونی می‌توانند منجر به مجازات‌های جنایی شوند و قوانین مربوطه این مسائل را تنظیم کرده‌اند تا از سوءاستفاده از سیستم ثبت املاک جلوگیری کنند و حقوق مالکان را حفظ کنند.

 

مجازات ثبت ملک غیر

مجازات برای اعمال ثبت ملک غیر در مطابقت با مواد مختلف قوانین می‌تواند عبارت باشد از:

 

  1. بر اساس ماده 105: اگر شخصی اسناد نامشخص یا بدون تعیین تکلیف را ثبت کند، مجازاتی به او تعلق می‌گیرد.
  2. بر اساس ماده 106: اگر شخص سندی را به نام افرادی که در معامله نقش نداشته‌اند ثبت کند، مجازات ممکن است به او تعلق بگیرد.
  3. بر اساس ماده 109: اگر شخصی ملکی را به عنوان متصرف و امین به نام خود ثبت کند ولی واقعاً مالک نباشد، مجازات کلاهبرداری ممکن است برای او اعمال شود.
  4. بر اساس ماده 117: اگر کسی به موجب سند رسمی یا عادی نسبت به ثبت ملک غیر اقدام کند و بعداً به همان مسئولیت قبول نکند، مجازاتی به او تعلق می‌گیرد که شامل حبس از 3 تا 10 سال می‌شود.

 

این مجازات‌ها مهم است تا از اسناد رسمی و فرآیند ثبت ملک در قانونی و عادلانه حفاظت شود و از جلوگیری از جرم‌های کلاهبرداری در ثبت املاک برخوردار باشیم.

تلفن‌های ثابت تماس با گروه حقوقی وکلای ناب (علیرضا نصیرپور)

021-66435446
021-66431347

شماره تماس 24 ساعته با گروه حقوقی وکلای ناب (علیرضا نصیرپور)

0912-0717639

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با وکیل