تجدید نظر خواهی کیفری
اعتراض به آراء دادگاهها میتواند به صورت تجدید نظر خواهی صورت پذیرد. زمانی که رای از دادگاه صادر میشود و این رای از آراء قابل اعتراض دادگاه کیفری که در قانون مشخص شده است باشد، میتوان نسبت به آن اعتراض کرد.
در قانون آیین دادرسی کیفری، شرایط و احکام تجدید نظر خواهی کیفری به تفصیل بیان شده است.
افراد برای انجام تجدید نظر باید دلایل و جهات تقاضای تجدید نظر که در قانون ذکر شده است را داشته باشند و در برگه دادخواست تجدید نظر، ذکر دلایل الزامی است.
انواع جرم
انواع جرمها و روال پیگیری آنها در سیستم قضایی به طور کلی به این صورت است:
جرایم جنایی
که توسط بازپرس تحقیق و پیگیری میشوند.
جرایم جنحه تا سه سال حبس
که مسئولیت پیگیری آنها بر عهده دادیار است.
جرایم خلاف
که به دلایل مختلف از جمله اهمال یا نقض قوانین، انجام میشوند.
هنگامی که بازپرس معتقد به وقوع جرم است و دلایل لازم را تأیید میکند، پرونده به دادستان ارجاع داده میشود.
اگر دادستان نیز دلایل کیفری را کافی و مناسب بداند، خواهانهای (کیفر خواست) صادر میکند و پرونده به دادگاه مربوطه منتقل میشود.
مراحل رسیدگی به پرونده کیفری چیست؟
مراحل رسیدگی به پرونده کیفری به شرح زیر است:
کشف جرم
این مرحله توسط ضابطین قضایی انجام میشود، که مسئول کشف جرم و جمعآوری اطلاعات و شواهد مربوط به جرم مورد بررسی هستند.
تعقیب کیفری
در این مرحله، دادستان و همکاران او در دادسرا (مانند دادیاران و معاون دادستان) مسئول تعقیب و ارائه دلایل و شواهد مقابل متهمین هستند.
تحقیق
تحقیقات از سوی بازپرس یا ماموران پلیسی انجام میشود. در این مرحله، دلایل و شواهد مثبت و منفی جمعآوری شده و به دادگاه ارائه میشوند تا قاضی بر اساس آنها نظر خود را اعلام کند.
رسیدگی و صدور رای و تجدید نظر
این مرحله توسط دادگاه انجام میشود، که شامل رئیس دادگاه و دادرس میباشد. در صورت نیاز، میتواند تجدید نظر هم اعمال شود.
اجرای حکم
این مرحله توسط دادستان و همکاران او انجام میشود. آنها مسئول اجرای حکمی که توسط دادگاه صادر شده است، میباشند.
با تماس با گروه وکلای ناب با بهترین وکیل تجدید نظر خواهی کیفری در تهران مشاوره نمایید.
021-66435446 و 66431347-021 و 09120717639
قرارهای نهایی بازپرس
قرارهای نهایی که بازپرس میتواند در پیگیری یک پرونده صادر کند، عبارتند از:
منع تعقیب
وقتی بازپرس متوجه میشود که دلایل کافی برای پیگیری جرم وجود ندارد یا عمل متهم به نقض قوانین کیفری نیست، میتواند منع تعقیب صادر کند.
موقوفی تعقیب
اگر مواردی در پرونده وجود داشته باشد که موقوفه شدن تعقیب را لزومی میداند، مثلاً برای انتظار ارائه مدارک یا اطلاعات بیشتر، بازپرس ممکن است موقوفی تعقیب را صادر کند.
مجرمیت
اگر بازپرس معتقد به وجود جرم و مجرمیت فرد است و دلایل کافی را تأیید کرده است، میتواند قرار مجرمیت را اعلام کند.
مهمترین نکته این است که هیچ یک از این قرارهای نهایی قابل گذشت نیست، مگر اینکه قانونگذار این موضوع را صراحتاً تصریح کند.
تفاوت رای و قرار
رای و قرار دو نوع اسناد قضایی هستند که در روند پروندههای قضایی مورد استفاده قرار میگیرند:
رای
قرارهای قاطع
این نوع اسناد قضایی دعوایی را حل نمیکنند و صرفاً شکلی هستند. این شامل مواردی میشود که قضات برای مدت زمان معینی پرونده را به تعلیق میاندازند تا تحقیقات بیشتری صورت گیرد.
حکم
برائت
اگر دادگاه قاطعاً به این نتیجه برسد که متهم بیگناه است، حکم برائت صادر میشود.
محکومیت
در صورتی که دادگاه به این نتیجه برسد که متهم مجرم است، حکم محکومیت صادر میشود.
برخلاف رای، قرارها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
قرارهای اعدادی، که شامل چهار زیرمجموعه است:
قرار ارجاع به امرکارشناس
قرار معاینه محلی
قرار تا مین کیفری
قرار اناطه
قرارهای نهایی، که به سه زیرمجموعه تقسیم میشوند:
قرار منع پیگرد
قرار موقوفی تعقیب
قرار مجرمیت
نکته
در قرارهای کیفری، معمولاً از چهار دسته اصلی استفاده میشود:
التزام
در این نوع قرار، فرد متهم ملزم به انجام یا عدم انجام کاری خاص میشود، مانند ممنوعیت از ترک منطقه یا محدودیت در تعامل با اشخاص خاص.
کفالت
در این نوع قرار، فرد متهم ملزم به پرداخت یک مبلغ پولی به عنوان تضمین برای حضور در دادگاه یا برای رفتار خاصی میشود.
وثیقه
این نوع قرار به معنی تضمینی است که فرد متهم به دادگاه ارائه میدهد، معمولاً به صورت پول یا ارزشهای قابل مبادله، به منظور آزادی موقت از بازداشت یا برای حفظ اموال خود.
بازداشت
این نوع قرار به معنی نگهداری فرد متهم توسط مقامات قضایی است، معمولاً به دلیل شدت جرم یا احتمال فرار فرد.
وکلای با تجربه ما در گروه وکلای ناب با داشتن رزومه ای درخشان و صدها پرونده موفق آماده ارائه مشاوره به عنوان بهترین وکیل کیفری تهران به شما می باشند.
021-66435446 و 66431347-021 و 09120717639
اعتراض به احکام کیفری
در طرق عادی اعتراض به احکام کیفری، دو روش اصلی وجود دارد:
تجدید نظر خواهی کیفری
در این روش، فرد محکوم کیفری یا وکیل او در مهلت مقرر، درخواست تجدید نظر از دادگاه صادر کننده حکم میدهند. این درخواست به دادگاهی معین (دادگاه تجدید نظر) ارجاع میشود تا حکم را مورد بررسی دوباره قرار دهد.
واخواهی
در این روش، فرد محکوم کیفری یا وکیل او اعتراض خود را نسبت به حکم کیفری اعلام میکنند. این اعتراض به شکل یک شکایت و اعلام ناخواسته به دادگاه انجام میشود و منجر به بازنگری در حکم میشود.
این دو روش، برای افرادی که محکوم به کیفری شدهاند، فرصتی است که اعتراض خود را مورد بررسی دوباره قرار دهند و امکان اصلاح یا نقض حکم را داشته باشند.
تجدید نظر خواهی کیفری چیست؟
تجدید نظر خواهی کیفری به مرحلهای از روند قضایی اشاره دارد که بعد از صدور حکم مربوطه توسط قاضی دادگاه، طرفین دعوا، با استناد به دلایل و جهاتی که در قانون برای شکستن رای در تجدید نظر ذکر شده است، میتوانند نسبت به آن حکم اعتراض کنند.
فردی که درخواست تجدید نظر از رای صادره را دارد، میتواند با ارائه دادخواست تجدید نظر در مهلت تعیین شده، به دادگاه درخواست خود را ارائه کند.
مهم بودن نکته این است که تمامی آرا قابل تجدید نظر نیستند، بلکه باید دلایل و جهات تجدید نظر خواهی کیفری که در قانون ذکر شده است، باشد.
تجدید نظر خواهی کیفری متعلق به حق اعتراض به حکمهایی است که از دادگاه بدوی صادر شدهاند.
این نوع اعتراض به موجب ماده ۲۳۲ قانون آیین دادرسی کیفری، مصوب ۱۳۷۸، انجام میشود.
حکمهایی که قابل تجدید نظر خواهی کیفری هستند، به شرح زیر است:
جرایمی که موجب قصاص یا حد یا قصاص نفس میشوند.
ضبط اموال بیش از یک میلیون ریال و مصادره اموال.
جرایمی که بر اساس قانون به دیه بیش از خمس دیه محکوم میشوند.
جرایمی که حداکثر مجازات قانونی آنها بیش از سه ماه حبس یا شلاق یا جزای نقدی بیش از پانصد هزار ریال میباشد.
محکومیتهای انفصال از خدمت.
جهات تجدید نظر خواهی کیفری
جهات تجدید نظر خواهی کیفری، طبق ماده 434 قانون آیین دادرسی کیفری، به شرح زیر است:
ادعای عدم اعتبار ادله یا مدارک استنادی دادگاه:
این شامل مواردی است که دادگاه رای خود را بر اساس ادله یا مدارکی صادر کرده است که از نظر فرد متقاضی اعتبار ندارند.
ادعای مخالفت رای با قانون
این موارد زمانی اعمال میشود که فرد متقاضی معتقد است رای دادگاه با قوانین مربوطه مغایرت دارد.
ادعای عدم صلاحیت دادگاه صادر کننده رای یا وجود یکی از جهات رد دادرس
این موارد میتوانند شامل عدم صلاحیت دادگاه یا وجود مواردی که دادگاه موظف به رد کردن دعواست.
ادعای عدم توجه دادگاه به ادله ابرازی
این مورد در آن صورت اعمال میشود که دادگاه به دلایل و ادلههای ابرازی توجه نکرده و یا دلایل جدیدی ارائه شده که دادگاه آن را مورد بررسی قرار نداده باشد.
در صورتی که فردی اعتراض داشته باشد و به یکی از دلایل فوق استناد کند، دادگاه موظف است به آن اعتراض رسیدگی کند و در صورت وجود دلایل دیگر نیز، به آنها توجه خواهد کرد.
مراجع تجدید نظر خواهی کیفری
مرجع تجدید نظر خواهی کیفری، به موجب ماده ۲۳۳ قانون آیین دادرسی کیفری، مصوب ۱۳۷۸، آرای دادگاههای عمومی و انقلاب هر حوزه قضایی و دادگاه تجدید نظر همان استان است.
مگر در موارد زیر که مرجع تجدید نظر آنها دیوان عالی کشور میباشد:
جرایمی که مجازات قانونی آنها اعدام یا رجم است.
جرایمی که مجازات قانونی آنها قصاص نفس یا قطع عضو یا اطراف میباشد.
جرایمی که مجازات قانونی آنها حبس بیش از ده سال باشد؛ در این صورت، مرجع تجدید نظر استان برای مجازاتهای کمتر از ده سال است و برای مجازاتهای ده سال و بیشتر، مرجع تجدید نظر دیوان عالی کشور است.
مصادره اموال.
صدور منع پیگرد
در دو صورتی که بازپرس قرار منع پیگرد صادر میکند، عبارتند از:
وقوع عمل جرم نبوده باشد
اگر تحقیقات نشان دهد که عمل جرمی انجام نشده یا مدرک کافی برای اثبات گناه فرد وجود نداشته باشد، بازپرس ممکن است قرار منع پیگرد را صادر کند.
عدم وجود دلیل کافی
اگر بازپرس به این نتیجه برسد که دلایل و شواهد موجود کافی نیستند تا شخص را به پیگرد قانونی کشانده، ممکن است قرار منع پیگرد را اعمال کند.
در هر دو صورت، اگر بعد از تحقیقات، بازپرس معتقد به وقوع عمل جرم و وجود دلیل کافی باشد، قرار مجرمیت صادر میشود و فرد مجرم معتبر خواهد بود.
مهلت تجدید نظر خواهی کیفری
مهلت تجدید نظر خواهی کیفری، به موجب ماده ۲۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری، برای اشخاص مقیم ایران ۲۰ روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور ۲ ماه از تاریخ ابلاغ رای یا انقضای مهلت واخواهی میباشد. در تجدید نظر خواهی کیفری، ملاک قانونی حکم است نه ابلاغ واقعی آن.
گروه وکلای ناب با سالها تجربه در امر حل پرونده های مختلف تجدید نظر خواهی کیفری آماده ارائه خدمات مشاوره به شما می باشد.



