ارث در ازدواج موقت
قوانین مختلف در کشور ما با تاثیر از فقه اسلامی، همواره بر تشکیل خانواده تاکید داشته و از روابط آزاد و خارج از چهارچوب ازدواج منع کرده اند.
به همین دلیل، در جایی که نکاح دائم امکان پذیر نمی باشد، باز هم قانون گذار با پیش بینی نکاح موقت و مدون کردن مقررات مربوط به آن، سعی داشته تا از رواج روابط آزاد و بدون قید جلوگیری نماید.
ازدواج موقت که در حقوق به آن، متعه یا نکاح منقطع گفته شده و عموم مردم، آن را صیغه می نامند، در فقه شیعه و حقوق ایران، دارای آثاری است، از جمله، ضرورت درج شرط مهریه در عقد و عدم بردن ارث در ازدواج موقت میان زن و شوهر.
ازدواج موقت چیست؟
ازدواج موقت یا متعه، یک نوع ازدواج در مذهب شیعه است که در آن عقد ازدواج بین زن و مرد برای مدت معین و مشخصی، با مهریه‌ای مشخص بسته می‌شود.
پس از پایان این مدت، رابطه زوجیت به خودی خود منقضی می‌شود. این نوع ازدواج، در قانون مدنی دارای احکام خاصی است که باید رعایت شود.
یکی از این احکام، ذکر مهریه در عقد ازدواج است که الزامی است. اگر در عقد ازدواج مهریه مشخص نشود، نکاح باطل خواهد بود.
همچنین، ارث در ازدواج موقت وجود ندارد یعنی در این نوع از ازدواج، زن و شوهر از یکدیگر ارث نمی‌برند، و اگر شرط ارث‌بردن در عقد ازدواج درج شود، این شرط باطل خواهد بود.
همچنین، انحلال نکاح در ازدواج موقت با انقضای مدت، بذل مدت، و فسخ انجام می‌شود. طلاق در این نوع ازدواج راه ندارد و انحلال آن به طرقی مشخص می‌شود که قبل از این موارد اشاره شد.
آیا عقد موقت قانونی است؟
در فقه اسلامی و مذهب شیعه، ازدواج موقت براساس روایات و دلایل مختلف به‌رسمیت شناخته شده است.
این موضوع توسط قانونگذار نیز در ماده ۱۰۷۵ از قانون مدنی پذیرفته شده است که بیان می‌دارد: “نکاح وقتی منقطع است که برای مدت معینی واقع شده باشد.”
به این ترتیب، عقد موقت یا صیغه، با تبعیت از فقه، در قانون به رسمیت شناخته شده است.
با تماس با گروه وکلای ناب با بهترین وکیل انحصار وراثت در تهران مشاوره نمایید.
021-66435446 و 66431347-021 و 09120717639
ارث در ازدواج موقت به چه صورت است؟
در نکاح دائم، زن و شوهر بر اساس شرایط مختلف مانند وجود فرزندان مشترک یا وقوع نزدیکی از یکدیگر به میزان مختلف ارث می‌برند، اما ارث در ازدواج موقت و صیغه وجود ندارد.
دلیل این اختلاف ناشی از ماهیت محدود و موقت رابطه در نکاح موقت است. در نکاح دائم، ارث‌بردن از یکدیگر به دلیل رابطه سببی که منجر به تشکیل خانواده دائمی می‌شود، صورت می‌گیرد و این حق از طریق رابطه بی‌پایان و منتهی به عمر هر یک از زوجین تضمین می‌شود.
اما در نکاح موقت، زمان معین و محدود بودن رابطه، نمی‌تواند انتظار ارث در ازدواج موقت از همسر یا فرزندان مشترکی که قرابت نسبی و سببی طویل‌المدت دارند، را داشته باشد.
در برخی موارد، زن یا شوهر ممکن است به دلیل عدم آشنایی با مسائل حقوقی و قانونی، در صیغه‌نامه درخصوص ارث در ازدواج موقت از یکدیگر شرطی را درج کنند.
این شرط ممکن است در خصوص موضوعاتی مانند نفقه صحیح و قابل اجرا باشد، اما در مورد ارث‌بردن از یکدیگر اثری ندارد و ضمانت اجرای حقوقی نیز ندارد.
بنابراین، اگرچه در صیغه‌نامه شرطی درباره ارث‌بردن ذکر شود، اما در عمل هریک از زن یا شوهر ارثی از یکدیگر نمی‌برند و این شرط برای ارث در ازدواج موقت از یکدیگر اثری ندارد.
در ازدواج موقت، هیچ یک از زن و شوهر از یکدیگر ارث نمی‌برند. به‌طور دقیق‌تر، ماهیت ازدواج موقت نیازمند تعیین مدت دقیق و مشخص است، همچنین مهریه و مقدار آن نیز باید به‌وضوح مشخص شود.
عدم ذکر مدت و مبلغ مهریه در صیغه‌نامه می‌تواند به بطلان این نکاح منجر شود. اهمیت این نکته را بیشتر می‌توان به این توجیه کرد که در ازدواج موقت، هیچ یک از طرفین (زن یا مرد) از طرف دیگر ارث نمی‌برند.
بنابراین، هرگونه ادعای ارث‌بردن از طرف یکی از زوجین در این نوع ازدواج بی‌معنی و غیرممکن است.
وکلای با تجربه ما در گروه وکلای ناب با داشتن رزومه ای درخشان و صدها پرونده موفق آماده ارائه مشاوره به عنوان بهترین وکیل خانواده تهران به شما می باشند.
021-66435446 و 66431347-021 و 09120717639
شرایط ارث در صیغه 99 ساله به چه صورت است؟
در ازدواج موقت باید با ذکر مدت مشخص باشد، به این معنا که باید محدود به یک مدت معین و مشخص باشد، این مدت ممکن است چند ساعت، چند روز یا حتی چند سال باشد، اما حتماً باید مشخص و قابل ارزشیابی باشد.
صیغه ۹۹ ساله به عنوان یک نوع ازدواج موقت بحث شده است. با توجه به عمر طبیعی انسان، این نوع ازدواج به‌طور مفهومی به نوعی ازدواج دائم می‌نماید.
اما با توجه به اراده طرفین و ایجاد یک توافق در قالب ازدواج موقت، این توافق باید به عنوان صیغه یا ازدواج موقت شناخته شود.
با توجه به اینکه این نوع ازدواج همچنان در قالب ازدواج موقت انجام می‌شود، احکام حقوقی مربوط به ازدواج موقت بر روی آن اعمال می‌شود.
بنابراین، همچنان ارث در ازدواج موقت در این نوع ازدواج نیز وجود ندارد و هیچ یک از زن و مرد از یکدیگر ارث نمی‌برند، زیرا مدت زمان ازدواج چیزی از ماهیت این نوع ازدواج کم نمی‌کند.
ارث بردن فرزند حاصل از عقد موقت
در ازدواج موقت، اگر در طول مدت عقد موقت، دختر یا پسری متولد شود، این فرزند از پدر و مادر خود ارث می‌برد.
به عبارت دیگر، ارث‌بردن فرزند در ازدواج موقت ممکن است و فرزند متولد شده از این نوع ازدواج به حقوق و تکالیف قانونی در رابطه با والدین خود می‌پیوندد.
این موضوع در ماده 1158 قانون مدنی ذکر شده است که به الحاق طفل به شوهر اشاره دارد. این الحاق به معنای انتساب فرزند به پدر و مادر است و به این ترتیب، رابطه نسبی بین آنها برقرار می‌شود.
از این رو، فرزند متولد شده در طول مدت عقد موقت، مشمول حقوق و تکالیف قانونی در رابطه با والدینش خواهد بود و در صورت فوت والدین، ارثیه والدین به او واگذار خواهد شد.
با توجه به ماده 1158 قانون مدنی که اشاره به الحاق طفل به شوهر دارد و اینکه واژه “زوجیت” به طور مطلق در این ماده آمده است که شامل هر دو نوع ازدواج، یعنی دائم و موقت می‌شود.
فرزند متولد شده در طول ازدواج موقت مانند فرزندی است که در نکاح دائم متولد می‌شود، به والدین خود ملحق می‌شود.
از طرف دیگر، ازدواج موقت نیز مانند ازدواج دائم دارای حقوق و تکالیف قانونی می‌باشد و بنابراین فرزند متولد شده در طول ازدواج موقت حق ارث در ازدواج موقت را از والدین خود خواهد داشت.
این به این معناست که در صورت فوت فرزند متولد شده در این نوع ازدواج، والدین او به عنوان وارثان اصلی ارثیه او محسوب خواهند شد و ارث او به آنها واگذار خواهد شد.
گروه وکلای ناب با سالها تجربه در امر حل پروندهای مختلف انحصار وراثت آماده ارائه خدمات مشاوره به شما می باشد.
