عنصر مادی جرم قاچاق عتیقه، اقدام به خروج اموال تاریخی و فرهنگی از کشور می‌باشد، حتی اگر به خروج از کشور منجر نشود.

این به معنای این است که اگر شخصی فقط تلاش کند تا عتیقه‌ها را از مکانی به مکان دیگر در داخل کشور جابجا کند، بدون اینکه آنها را از کشور خارج کند، نیز ممکن است متهم به جرم قاچاق عتیقه شود.

علاوه بر این، همانند شما اشاره کردید، قصد درونی برای ارتکاب جرم به تنهایی کافی نیست و باید نمود خارجی از اقدام مجرمانه واضح باشد تا این جرم تشخیص داده شود.

به این ترتیب، قاچاق عتیقه به عنوان یک جرم موادی با اقدام مادی قابل تعریف است که ترکیبی از اراده و عمل مجرمانه را دربرمی‌گیرد، حتی اگر اموال به خارج از کشور نرود.

عنصر روانی در جرم قاچاق عتیقه به معنای داشتن اراده و قصد مجرمانه یا سوء نیت می‌باشد. این بدان معناست که شخص باید با آگاهی و عمدی عتیقه را از کشور خارج کند تا به عنوان متهم به این جرم محسوب شود.

اگر کسی بدون اطلاع و بدون قصد جرمی عتیقه را حمل کند و در مراجعات مرزی یا فرودگاه کشف شود، این عمل به عنوان جرم قاچاق عتیقه محسوب نمی‌شود.

این نکته مهم است که اثبات آگاهی و قصد مجرمانه در بسیاری از موارد دشوار است و نیاز به شواهد و ادله معتبر دارد تا شخص به عنوان متهم به جرم قاچاق عتیقه تشخیص داده شود.